با یاد دلهره ی جادویی و جاودانه گابریل گارسیا مارکز


در قعر سکوت ، هر زمان ، هر جایی ،

پیوسته به گوش می رسد آوایی :

می ترسم از آنکه بعد صد سال اندوه

با مرگ به پایان نرسد تنهایی